Hoezo Spanje?

Spanje, dat is...

Het is in de zon zitten aan het strand met een drankje in de hand en tapas in de buurt terwijl een swingend nummer door de radio schalt. Het is fiësta en siësta. Het land van de stoere mannen en de toreadors. Het land waar carnaval een groots volksfeest is. De plaats waar la Tomatina een uit de hand gelopen voedselgevecht is dat zo leuk is geworden dat ze het elk jaar opnieuw doen.
Of toch, dat is de blik van een toerist in Spanje.

Maar hoe zit dat nu precies als je langer verblijft in España? Wat mag je verwachten van een land dat zijn naam te danken heeft aan het grote aantal konijnen dat er huisde?

... een wereld van verschil?

Volgens de Spaanse studenten die we al ontmoet hebben, is het een wereld van verschil. De verschillen gaan verder dan het klimaat en de ligging, het temperament van de mensen is ook veel vuriger wordt bevestigd. Al roepend een gesprek voeren met iemand die tientallen meters verder staat is niet uitzonderlijk. Dit temperament uit zich ook in de Spaanse series waar ze elkaar ofwel aanbidden ofwel crue plannen smeden.

Tijdens de drie maanden waarin ik daar verblijf zal ik met plezier mijn frietjes met stoofvlees en lekkere chocolade inruilen voor paella, gazpacho en churros, mijn verlegen karakter opzij schuiven en mee genieten van het Spaanse temperament en mijn school inruilen voor de Spaanse versie.

Ik hoop er te mogen genieten van veel cultuur en ook veel bij te leren op de plaatselijke hogeschool. Vooral ben ik benieuwd naar de muzische lessen. Sluit hun aanpak aan bij de onze of is het muzisch denken daar vooruitstrevender dan bij ons? En sluit hun pedagogie aan bij wat wij voorgeschoteld krijgen? Eén ding is duidelijk. Spanje is een wereld die ik nog volledig moet ontdekken.

Als afsluiter bied ik jullie graag nog een Spaans deuntje aan. :)

Erasmus

Je zou je misschien afvragen wat me bezield heeft. 3 maanden lang mijn ouders, lief, vrienden en huisdieren achterlaten en op mezelf aangewezen zijn terwijl ik ter plaatse moet studeren. En dat voor een huismus als mezelf. Ik geloof zelf haast niet dat ik binnenkort aan zo'n groot avontuur begin.

Nochtans heeft iedere kennis die ik over Erasmus heb aangesproken, me ervan verzekerd dat het een must-do is. Niet alleen leer je er veel bij op de plaatselijke school, je leert ook een nieuwe taal kennen, wordt ondergedompeld in een andere cultuur, ontwikkelt nieuwe vaardigheden, ontmoet nieuwe vrienden, ontwikkelt een grotere zelfstandigheid en je hebt een extra plusje om aan je cv toe te voegen.

Niets dan voordelen lijkt het en toch voel ik de zenuwen elke dag toenemen. Ik voel me als Alice die een konijn heeft zien verdwijnen in een hol en besluit dat ze ook wel wil ontdekken wat daar te vinden is. Alleen blijft het nu nog bij turen in de duisternis. Al nadert het vertrek (en de sprong in het diepe) gauw genoeg.

Maar wat zijn nu de mythes en de waarheden over Erasmus? Geniet van het filmpje. :)