Nieuws op komst!

De laatste dagen is het stil geweest op mijn blog. Dit omdat het hier in Spanje Semana Santa was. Een week vakantie gevuld met processies, een hele belevenis dus. Binnenkort volgt er meer daarover. Ondertussen kunnen jullie al een beetje speculeren over de gebeurtenissen tijdens de voorbije week aan de hand van de uitbreidingen aan mijn kamermuur. We hebben ons best gedaan om Andalusië verder te verkennen. Tot schrijfs! :)

Ceuta

Voor het vertrek, wist ik niet goed wat te verwachten van Ceuta. Uiteindelijk bleek het niet veel te verschillen van La Línea. Om de een of andere reden verwachtte ik dat het volledig anders zou zijn omdat het op een ander continent gelegen is, maar niets bleek minder waar. Het was een leuke stad om te bezoeken en een mooi strand, maar een echte must-see is het niet.

Net zoals in Spanje, zijn ook hier mooie exotische bloemen aanwezig die we in België niet vaak tegenkomen in de parkjes.

Hieronder een verzameling van de wapenschilden van de belangrijkste steden in Spanje. Mooi om te zien en natuurlijk ook een vleugje cultuur.

Naar Ceuta trek je natuurlijk ook om lekker te eten. Geen Spaanse, Marrokaanse of Afrikaanse gerechten. Nee, wij vonden onze lekkernij in het plaatselijke Portugese restaurantje.

Het enige dat mij er wel aan herinnerde dat ik me in Afrika bevond, was het standbeeld hieronder dat Afrika voorstelde. Een redelijk stereotiep beeld dat sterk verschilde van Ceuta. Het was een aangenaam dagje en de jongens hebben een kreeftig kleurtje opgedaan, maar de oversteek doe ik toch niet meer opnieuw. :)

(Maarten)²

Vandaag hebben we de tweede vakantieganger mogen begroeten.

Twee Maartens in huis, het zorgt voor de nodige verwarring. :)

Granada!

Niets beters om de dag te beginnen dan een heerlijke portie churros. De authentieke churreria was slechts een straatje verwijderd van ons hotel. Wel had ik mij niet aan zo'n gote stukken verwacht! Ik heb in Brussel al eens kennisgemaakt met "churros", maar dat bleken toch maar miniatuurtjes te zijn vergelijken met de Spaanse. Ze waren vers en overheerlijk!

Parken in Granada zijn trouwens veel mooier dan in La Línea. Ze worden goed onderhouden en dat toont! Ook de sluitingsuren van het park doen hier goed aan, want 's nachts kuieren er geen mensen rond. Heel aangenaam om te zien: groene natuur bedekt met een heldere hemel. Elise en Maarten bestudeerden alvast vlijtig de kaart om een route uit te stippelen waarbij we zoveel mogelijk van de bezienswaardigheden passeren.

Granada was niet zo groot als we verwacht hadden. Natuurlijk zijn we enkel op verkenning geweest in de stadskern, maar dan nog lagen de straten redelijk dicht bijeen. Wat wel een aanpassing was, waren de steile straten. Straatjes zoals hieronder zijn de norm en steiler kom je ook tegen. Vooral de weg naar het Alhambra zelf is ontzettend steil. Vandaag hadden we deze bewandeld, maar ondertussen viel de regen met bakken uit de lucht, wat de keien erg glad maakte. Dit gecombineerd met de tickets die al uitverkocht waren, zorgde toch wel voor een kleine teleurstelling. Gelukkig is er veel meer te zien in Granada.

Al die steile straatjes zorgen ervoor dat je snel dorst en hongertjes krijgt. Gelukkig kwamen we een gezellig, klein winkeltje tegen waar we binnensprongen voor ons proviand.

Het Alhambra vanop een andere berg! En ja, wij hebben flink de oversteek gedaan. Eerst de afdaling en daarna de steile klim. Maar het was de moeite waard. Zo'n mooie uitzichten zie je zelden. :)

Granada is dé plaats voor pittoreske tafereeltjes. Enkel de blauwe lucht ontbrak er nog aan.

Natuurlijk doen we ook steeds een vleugje cultuur op. Hoewel de kerken niet zo'n mooie plafonds hebben als in Italië, zijn ze toch de moeite waard om te bezoeken. Zo hebben veel kerken in Spanje heel mooi uitgewerkte glasramen. En aangezien de zon hier vaker schijnt dan in België, is dat een goede investering. Prachtig om te zien.

Ook andere bouwsels zijn het waard om even bij stil te blijven staan. Op zo'n momenten vond ik het wel even spijtig dat we geen gids bij ons hadden, want meer achtergrondinformatie en willekeurige weetjes zijn steeds leuk om te vernemen.

Voor we terug richting La Línea vertrokken, namen we ons voor een kaartspel te kopen om te kunnen gebruiken als tijdverdrijf op de trein. Elise had een spel kaarten gekocht en gelukkig keek ze het even na voor we vertrokken. Het was namelijk niet zoals wij het gewend waren, de koningin ontbrak en er waren bijgevolg slechts 48 kaarten. Ze is snel nog een andere bat gaan halen, maar we hebben ons voorgenomen om de Spaantjes te vragen welk spel je met die andere kaarten kan spelen. En dan kunnen ze het ons meteen aanleren ook.

Eindelijk een mooie blauwe lucht met een zonnetje dat ons tegemoet straalt! We hebben genoten van de twee dagen Granada. En van het figuren zoeken in wolken. Zo hebben we onder andere Johnnie Walker gevonden. Een aanrader voor het trainen van je "fantasiespieren". ;)

Granada?

Het lag al eerder vast: de Semana Santa werd een verkenningsweek. Elise en ik hadden plannen. De kaart werd bestudeerd, steden werden overlopen, informatie werd opgezocht. En zo kwamen we (onder andere) terecht bij Granada. Het is ver van La Línea, maar leek ons de moeite waard. Ver bleek geen understatement te zijn. Het is zo'n 250 km verder. In België ben je dan het land al uit, maar in Spanje zit je dan nog steeds in dezelfde provincie. Conclusie: Spanje is groot, héél erg groot! :)

Eenmaal aangekomen, wisten we niet goed waar beginnen. We passeerden alleszins al mooie gebouwen en gezellige parkjes. Omdat we pas toekwamen in de vroege namiddag, besloten we vooreerst op zoek te gaan naar een studentikoos hotelletje. Uiteindelijk viel ons oog op een netjes uitziend hotel. Een nacht voor drie personen? Dat was €75. We aarzelden even, want we dachten dat dit het bedrag per persoon was. Maar na het nog eens te vragen, bleek dat dit de totaalprijs was. Een meevaller! Zeker toen we bovenkwamen en ontdekten dat de kamer heel ruim was en bovendien echt proper! Een toffe verrassing. En meteen waren we ook klaar om op verkenning te gaan.

Granada, daar horen blijkbaar straatartiesten thuis. De man met de roos kon zich ontzettend goed stilhouden. Zelfs zijn ogen zag je amper bewegen. En als je hem een centje gaf, maakte hij een soort computergestuurd geluid en bewoog hij al hobbelend zijn roos naar voren. Speciaal vind ik dat, ik zou het alleszins niet kunnen!

Op weg naar het Alhambra, kwamen we een horde mensen tegen. Ze bleken niet te bewegen, dus besloten we onze plannen even opzij te schuiven en mee rond te kijken. Al wist ik op dat moment nog niet meteen waarnaar ik op zoek was. Ik gokte op een processie, maar dat was toen nog zo'n leeg begrip waar ik niet veel invulling aan kon geven. De Spaantjes hadden ons er al over verteld. Ik wist dat er veel mensen meestapten en dat er per dag verschillende kleuren van kledij aanwezig waren. Ook dragen ze een soort kap over hun hoofd. Ik was benieuwd!

En ja hoor, een processie was het! Wat voor een bizar gegeven! Er passeerden inderdaad veel mensen. De kledij bleef steeds hetzelfde, maar de kleuren wisselden, zo passeerden ook zwarte gewaden met rode kappen, en nog vele andere kleuren. Ofwel dragen ze attributen zoals bijvoorbeeld een scepter, een boek, een wapenschild, ... Ofwel dragen ze een kaars. En dan zijn er natuurlijk ook de beelden die worden gedragen. Jezus die het kruis draagt, werd omhoog gehouden door wel 18 mensen! En zelfs met zo veel personen, wisselden ze vaak. Loodzwaar moet het zijn.

Er was deze keer ook muziek aanwezig, maar de bron bleek geen aftands radiootje te zijn, maar een heus orkest dat meeliep in de stoet.

Sommige kinderen die de processie mee bekijken, hebben een steen bij zich en laten de personen die meestappen met de kaarsen, kaarsvet op hun steen druipen. Ze draaien deze onderwijl rond zodat de volledige steen met kaarsvet bedekt wordt. Een vreemde gewoonte.

Er zijn ook kinderen die meestappen in de processie zelf. Zij zorgen ervoor dat de kaarsen mooi branden. Met hun handschoentjes vegen ze het overtollige kaarsvet weg. Wanneer ze dit bij iedereen gedaan hebben, beginnen ze opnieuw rond de kijken. Ze houden de kaarsen nauwlettend in het oog.

Uiteindelijk arriveerden we dan toch aan het Alhambra. De eerste ontdekking was een fontein die tot in de details versierd was. Ik vond het jammer dat de fontein er zo slecht onderhouden uitzag. In Spanje vind je wel vaker zo'n mooie monumenten terug die staan te verkommeren. Het zou nochtans veel bijdragen tot de Spaanse cultuur. Ook veel onbewoonde huizen vergroeien al met de natuur. Vreemd om te zien in zo'n drukke straten waar het leven voorbijraast. Maar goed, meer over het Alhambra. :)

Binnenin vonden we het erg mooi, het Alhambra bestaat uit heel wat verschillende bouwwerken. Ook een paleis en prachtige tuinen waren aanwezig. Het plan was om de volgende dag terug te komen, want de toegangstickets voor vandaag waren uitverkocht. Het was dan ook al laat in de avond.

We hebben dan maar besloten om nog wat rond te wandelen in de straten van Granada. Zelfs geblinddoekt merk je een groot verschil op met La Línea. De straten zijn hier namelijk veel steiler. Gelukkig had ik een stevige arm naast mij om mij aan vast te klampen tijdens steile afdalingen. Hieronder nog enkele sfeerbeelden. :)

Vacaciones!

Wat doet het deugd om even bevrijd te zijn van alle schoolse verplichtingen. Een dagje genieten en alles doen waar je zin in hebt. In mijn geval is dit laat opstaan, nog even blijven liggen en wat babbelen, op het gemakje een bus nemen, genieten van het uitzicht, rondkuieren in Algeciras, ronddwalen in de winkeltjes, op een winkeltje stoten dat enkel olijven verkoopt en alle soorten aangeboden krijgen om te proeven, een hapje eten tussendoor met je geliefde, ...
Kortom, ontspannen en genieten. :)

Maarten de paashaas!

Mijn dagje begon met zenuwen! Vandaag kwam mijn vriend namelijk voor een weekje op bezoek. De tijd kon even niet snel genoeg vooruitgaan, ik zat al een uur op voorhand te wachten aan de luchthaven en nieuwsgierig naar buiten te piepen. Het toeval wou dat er een vlucht landde van zijn maatschappij, maar een half uurtje vroeger dan verwacht. Ik zat op het puntje van mijn stoel naar de automatische schuifdeur te turen. En mijn teleurstelling groeide met de minuut. Er kwamen heel wat mensen door de deur, keuze genoeg; vakantiegangers, mensen uit Gibraltar die net terugkwamen, een joodse familie, zongebruinde toeristen, ... Maar helaas geen Maarten. Al zag ik gelukkig snel een ander vliegtuig landen dat identiek leek aan het vorige, met één verschil, hier zat mijn bleke Belg wél op! :)

Het was een leuk weerzien, stiekem had ik hem toch wel al een beetje gemist. Maar Erasmus is nu eenmaal op je eigen benen leren staan, daarmee dat hij enkel in de week vakantie mocht langskomen. Natuurlijk kwam hij niet alleen, hij werd vergezeld door een lieve brief van zijn ouders en een cadeautje, van Jelly Beans recht uit Heathrow, een ander geschenkje en van een verrassing uit onverwachte hoek. Zijn koffer zat vol! Het leek wel een vroege Pasen. Bedankt voor alles! :)

De laatste verrassing vond ik wel heel speciaal, een van mijn dierbaarste vriendinnen had mij een heuse survivalbox voor in La Línea opgestuurd! Ik vond het geweldig, al resulteerde het wel even in een heuse bui van heimwee naar België. Ook het meegestuurde armbandje en de fleurige lampjes hebben hun weg gevonden, al zijn ze de foto ontglipt. Ik kan haar niet genoeg bedanken! :)

Ook ben ik blij te kunnen melden dat ik nog post heb ontvangen, waarvoor ook vele dankjewelletjes richting België gestuurd worden! Ja, ik heb brieven terug beloofd en zal daar mijn werk van maken, maar dat zal nog even duren. Alvast bedankt voor al die warme en lieve schrijfsels!

Cádiz

Vertrekken naar Cádiz voelde erg onwerkelijk. Om half 7 waren we al op weg naar de bushalte, klaar voor onze uitstap. Onze dag was nog maar net begonnen en we zagen ontzettend veel Spaantjes die nog  bezig waren aan de late uurtjes van de vorige dag. Het was erg bizar om mensen te zien die nog binnen gingen in de Molly's terwijl wij onze nacht al achter de rug hadden en de zon alweer aan het opkomen was. Toegegeven, half 7 vond ik zelf ook veel te vroeg om door de straten te dwalen, maar aangezien de busrit drie uur duurt, konden we maar beter op tijd vertrekken.

Met de bus passeerden we mooie landschappen, het deed eens deugd om nog eens wat meer groen te zien. Heel even waande ik me zelfs opnieuw in België. De uitgestrekte grasvlakte deed me - met lichte heimwee - terugdenken aan de groene polders die ik thuis dagelijks passeer. Onderweg speculeerden we alvast over Cádiz. Enkele Spaantjes uit onze klas hadden ons ervan verzekerd dat de stad een pareltje was en zeker het bezoeken waard. Spannend!

Wat meteen bij aankomst opviel, was dat Cádiz veel mooiere gebouwen had dan La Línea. De gebouwen leken meer op elkaar afgestemd te zijn en niet zo willekeurig geplaatst als in ons "thuisstadje". De stad had een leuk historisch centrum waar het gezellig wandelen was. Het verbaasde ons enkel hoe snel we er door gewandeld waren. Al snel beland je in de overvloed van Chinese bazaarwinkeltjes, wat eigenlijk jammer is en niet veel bijdraagt aan de eigenheid van de Spaanse stad.

Ook de plaatselijke universiteit hebben we teruggevonden. Hier kan je ook lager onderwijs studeren, maar we zijn wel blij dat wij in La Línea zitten. Elise haalde ook aan dat we in Cádiz minder geneigd zouden zijn om erop uit te trekken omdat je daar ook veel cultuur binnen handbereik hebt. Nochtans is het echt wel de moeite om te gaan verkennen in Spanje. Al blijven we waarschijnlijk wel binnen Andalusië. Dat is al meer dan groot genoeg.

In de vitrines kwamen we iets bijzonders tegen dat typisch is voor de Semana Santa. Een miniatuurversie van de mensen die in traditionele kledij meestappen in de processies. Elke dag zijn er verschillende kleurcombinaties en deze verschillen ook nog eens per stadje. Ik kijk er al naar uit dit in levende lijve te zien.

Jammer genoeg werden we vergezeld door een grijze hemel die niet veel goeds beloofde. Niet veel later op de dag werden we dan ook overgoten door een stortbui en hebben we ter plaatse een paraplu gekocht. Deze gebruikten we niet veel later als excuus voor "hoed" aangezien je aan een bepaald zebrapad enkel mocht oversteken als je een hoedje boven je hoofd had zweven. Speciaal hoor, die Spaanse regeltjes. ;)

Er begonnen echt vlagen regen uit de hemel neer te storten en dan zijn we - met behulp van wat kuddementaliteit - een kerkje binnengestapt om te schuilen. Al was het geen "kerkje". Eens binnen, werd ik verrast door de mooie architectuur. De gewelven en de lichtinval spraken mij erg aan. Nee, gelovig ben ik niet, maar kerken kan ik wel waarderen. Als je ziet hoeveel arbeid erin gekropen is en hoe gedetailleerd het is uitgewerkt, kan je haast niet anders dan het te waarderen. Al heb ik nog steeds een lichte voorkeur voor de Italiaanse kerken met beschilderde plafonds die mooie taferelen tentoonstellen. Prachtig vind ik dat!

Het leven is aan de durvers. Op restaurant wou ik eens iets nieuws proberen en ik had al een tijdje zin in ansjovis. Op de kaart vond ik gefrituurde ansjovis terug. Tevreden plaatste ik mijn bestelling en verwachtte ik een lekker bord met ansjovis vergezeld van een slaatje en wat brood of aardappeltjes. Groot was dan ook mijn verbazing toen ik mijn bord voorgeschoteld kreeg. Een bord vol visjes met een klein stukje citroen. Geweldig lekker, maar heel bizar.

Na het eten hebben we nog wat rondgewandeld in de straatjes, maar door het slechte weer hebben we besloten wat vroeger terug te gaan en een tussenstop te maken in Algeciras.

Daar vonden we een shoppingcenter terug! De eerste keer in 6 weken dat we een volwaardig koopcentrum terugvinden met winkels die niet gesloten zijn en met kledij die niet uit een collectie van 10 jaar geleden lijkt te komen. Al ging dat natuurlijk ook samen met duurdere prijzen. Sommige kledingsstukken waren erg leuk, maar hebben hetzelfde prijskaartje als in België. En ja, helaas moeten we er nog voor zorgen dat alles weer in onze koffer past voor de terugkeer. Ik heb er wel van genoten er rond te lopen. Het voelde haast alsof ik even weer in België zat.

Bloemetjes

Niet alle dagen zijn hier even spannend. Vandaag is mijn grootste verwezenlijking een wandeling langs het plaatselijke marktje en het aarzelend uitkiezen van bloemen. Het is wel aangenaam thuiskomen als de geur van bloemen je tegemoet komt. Wel zijn er alvast plannen gemaakt voor de Semana Santa. Een lesvrije week die we hopelijk kunnen opvullen met vele avonturen.

Shoppen in Algeciras

De dag begon goed, ik had mij - ijverig als ik ben - voorgenomen om nog snel even de was te doen vooraleer we naar school vertrekken. Mijn roze beddengoed mocht de zwierder delen met de roze badhanddoek en de grotendeels witte keukenhanddoeken. En omdat er geen kleren tussen zaten, dacht ik het wat warmer te wassen. 60° leek mij een goede temperatuur. Resultaat? Proper beddengoed, een propere handdoek en propere roze keukenhanddoeken. Jaja, ik heb duidelijk nog wel wat bij te leren, al vind ik de nieuwe kleurtjes best wel charmant.

Na de les zijn we gaan shoppen in Algeciras. We wisten wel ongeveer waar we moesten zijn, maar niet hoe we de baan moesten oversteken. De bushalte bevond zich namelijk aan de andere kant van de autosnelweg. Bélen had ons op voorhand al goede raad meegegeven: "Just run!" Gelukkig was er wel een brug, maar ik heb mij al veiliger gevoeld dan bij deze route langs de pechstrook en rotonde. Duidelijk niet geschikt voor voetgangers. Laat het een geruststelling wezen; ik heb het overleefd. Gelukkig was het niet al te druk op de baan.

  

Ons avontuur werd ook beloond. Ja, goed, door onszelf. We hebben toch enkele leuke winkeltjes gespot. Voor we naar huis vertrokken, konden we aan de bushalte nog even genieten van het mooie uitzicht.