Het rode vlekje op de tafel

We hadden vandaag een onverwachtse bezoeker over de vloer. Of beter gezegd tafel. Aangezien we de voorbije dagen veel weg zijn geweest, was vandaag een dag die gewijd werd aan allerhande taken en opdrachten voor school. Plots zag ik een klein rood vlekje bewegen op de tafel. Een nadere blik onthulde dat het een lieveheersbeestje was. Of una mariquita zoals ze dat in Spanje zeggen. En voor wie denkt dat het diertje een kort leven beschoren was, niets is minder waar. Ik heb het lieveheersbeestje op de vensterbank gezet waar hij de vrijheid tegemoet vloog.

Meer dolfijnen!

Vandaag zijn we nog een keer naar Tarifa getrokken. Het was mooi weer en zonde om thuis te blijven en stiekem was het kijken naar dolfijnen in Gibraltar zo leuk dat we ons er nog eens aan wilden wagen. Hoewel we meegingen met een excursie die ook walvissen zocht, hebben we er geen gezien. We hebben wel de gestreepte dolfijn gezien (dezelfde als in Gibraltar), en de griend. De griend is een ontzettend grote dolfijnsoort die kan groeien tot 7 à 8 meter. Heel indrukwekkend om te zien! Hieronder de foto's.

Helaas is het niet allemaal rozengeur en maneschijn in Spanje. De tijd begint te korten en de koffers worden stilaan ingepakt. Het voelt vreemd om na deze 3 maanden avontuur weer aan het vertrek naar België te moeten denken. Helaas kan het niet blijven duren en al ga ik blij zijn om mijn familie en vrienden terug te zien, ik zal Spanje missen.

Windsurfers in Tarifa 

Een feeëriek kasteeltje

Jazz-Funk

Stressjes, stressjes, stressjes! Dat is waar ik 's ochtends veel last van had. Na Elise haar geslaagde les hip-hop, was het mijn beurt om de Spaantjes een moderne dans aan te leren. Mijn keuze viel op jazz, wat tegenwoordig samen in één zin wordt genoemd met funk. Een ontzettend leuke stijl, maar heel snel met veel verschillende pasjes. Omdat onze doelgroep tweede graad was, heb ik de pasjes vereenvoudigd en iets trager uitgevoerd. Natuurlijk mocht het ook niet te gemakkelijk worden, want ik kreeg een vol uur om de andere studenten aan het dansen te zetten. Desondanks het Spaans dat niet steeds wou vlotten binnen deze context, heb ik het er goed vanaf gebracht. Hier had ik duidelijk niet zoveel stress voor moeten hebben.

*link naar het dansje waar het mijne (losjes) op gebaseerd is*

Dolfijntjes

Op wandeling kwamen we de haast mythische pauw tegen aan onze school. Ik begon al te denken dat de Spaanse studenten mij iets hadden wijsgemaakt en dat de pauw slechts een mopje was om de nieuwkomers met een kluitje in het riet te sturen. Niets bleek dus minder waar te zijn. Er is inderdaad een prachtige pauw die voor de foto trots zijn plumage wou tonen.

Zoals ik al vermeldde, waren we onderweg. We hadden besloten om vandaag naar Gibraltar te trekken en daar de dolfijnen te gaan bezichtigen. Na de verkopers die we voorbijliepen te negeren en zelf op zoek te gaan naar de verkooppunten voor tickets, hebben we ons keuze gemaakt en belandden we uiteindelijk toch bij de eerste verkoper. Er was ons verteld dat een tochtje normaal anderhalf uur duurde, twee uur maximum. Groot was dan ook onze verontwaardiging toen er na een vol uur op zee nog geen beweging te zien was. Het hielp niet dat ze ons zeiden dat de vorige tocht niets had opgeleverd.

Even later zagen we dan toch beweging. Het bootje versnelde zo snel dat Elise bijna van het bankje vloog! En het was geen fata morgana, in de verte zagen we plonsjes in het water. Het teken dat er dolfijnen aanwezig waren. Onze ontdekking? De gestreepte dolfijn. Ze kunnen tot 65 km/uur zwemmen! Prachtig om te zien! En ze vonden ons bootje ook heel interessant. Het komende half uur zwommen ze rond ons om bij ons vertrek in de golven achter de boot te spelen. Heel speciaal! Hieronder enkele fotootjes waarop de speelse dieren te bewonderen zijn. :)

El teatro

En vervolgens sprak ik: "Señor, si se duerme, es que va a sanar." Mijn rol als apostel van Jezus in het toneel voor pedagogie van religie was beperkt. Gelukkig deelden Elise en ik samen ook de rol van de verteller. Dit zodat zij als Lazarus uit de dood kon wederkeren. Het was tof om dit samen met de Spaantjes te doen, maar nog grappiger was het toen de rest van de klas zelf een toneeltje ineen mocht steken. Zo kregen we een moderne Maria te zien die beviel van Jezus in het plaatselijke ziekenhuis. Al snel werden ze bezocht door de drie wijzen die meteen een foto namen met hun iPhone om de gebeurtenis vast te leggen en door te sturen naar hun vrienden. Hilariteit alom.

Kokkerellen

Even een kort blogberichtje tussendoor om bij te lekkerbekken. Best over te slaan door mensen die gruwelen bij de gedachte aan kookprogramma's en receptjes. Zij mogen genoegen nemen met de kennis dat wij hier zeker en vast niet ondervoed zijn en heel wat afwisseling in onze keuken hebben.

De keuken is hier in Spanje een vat vol uitdagingen. Wat resulteert in creatieve oplossingen voor dagelijkse problemen. Zoals ik al eerder geschreven heb, kunnen we maximum een klein en een groot vuur gebruiken, ofwel de oven. Geen andere combinaties zijn mogelijk. Nochtans trekken we goed ons plan. Zo heeft Elise me vogelnestjes leren maken (inclusief warme, gekookte aardappeltjes!). Dit is een recept dat ik zeker zal onthouden, ik had het nog nooit eerder gegeten, maar het is zeker voor herhaling vatbaar!

Een ander nieuwigheidje dat ik in Spanje heb leren eten is vlees met een sausje van Roquefort. En te denken dat de gedachte aan blauwe schimmelkaas alleen al voldoende was om mij te doen huiveren! Nochtans had ik dit hier eens op restaurant geproefd en hebben we besloten het thuis te reproduceren. Natuurlijk zouden we geen echte Belgen zijn, mochten we hier geen frietjes bij eten.

Frietjes zonder frituurpan? Ja, wij kunnen dat! Een pot met wat olie in, vervangt onze afwezige keukenhulp. Op deze manier hebben we ook tapas klaargemaakt. En het gebrek aan een netje wordt handig opgelost met een soeplepel. Nooit heb ik er bij stilgestaan hoe multifunctioneel bepaalde zaken zijn. Zo wordt de soeplepel ook gebruik om eitjes in kokend water te laten zakken zodat ze niet meteen springen.

Ook courgettes in gebakken met een omhulsel van beslag passeerde de revue. Een echte aanrader! Al zeg ik het zelf. :) Inclusief lekkere worst. Een groot voordeel aan Spanje, worstjes en vlees zijn hier veel lekkerder dan thuis. Andere kruiden maken soms een wereld van verschil.

Ik zou liegen moest ik beweren dat we enkel successen in de keuken kennen. We hebben een poging gedaan tot het maken van schuimpjes. Nadat Maarten, Elise en ik een halfuur lang (en nee, dat is geen overstatement!) onze armspieren aan het trainen waren tijdens het opkloppen van het eiwit, hebben we onvoldoende suiker toegevoegd. Dit zorgde ervoor dat de schuimpjes er wel mooi uitzagen, maar smaakte naar gekookt eiwit. Dit zullen we zeker opnieuw proberen. Maar dan in België, met een mixer bij de hand.

Nu het warmer wordt, genieten we al eens vaker van wat pasta, tortilla's of slaatjes. Ja, ik wrijf het er graag nog even in dat het weer hier aangenaam en zonnig is. Al hoop ik dat het in België niet te koud is. :)

Una macieta floreciente

Creëer een zo beknopt mogelijke fiche die gebruikt kan worden in het kleuteronderwijs. Zo luidde de opdracht en hieronder is het resultaat te bewonderen. Een fleurige bloempot. Zeker haalbaar in de kleuterklas, al lijkt behangerslijm hier in Spanje onvindbaar en heb ik het dan maar met gewone aaneen gelijmd. Het is eens iets anders. :)