Kokkerellen

Even een kort blogberichtje tussendoor om bij te lekkerbekken. Best over te slaan door mensen die gruwelen bij de gedachte aan kookprogramma's en receptjes. Zij mogen genoegen nemen met de kennis dat wij hier zeker en vast niet ondervoed zijn en heel wat afwisseling in onze keuken hebben.

De keuken is hier in Spanje een vat vol uitdagingen. Wat resulteert in creatieve oplossingen voor dagelijkse problemen. Zoals ik al eerder geschreven heb, kunnen we maximum een klein en een groot vuur gebruiken, ofwel de oven. Geen andere combinaties zijn mogelijk. Nochtans trekken we goed ons plan. Zo heeft Elise me vogelnestjes leren maken (inclusief warme, gekookte aardappeltjes!). Dit is een recept dat ik zeker zal onthouden, ik had het nog nooit eerder gegeten, maar het is zeker voor herhaling vatbaar!

Een ander nieuwigheidje dat ik in Spanje heb leren eten is vlees met een sausje van Roquefort. En te denken dat de gedachte aan blauwe schimmelkaas alleen al voldoende was om mij te doen huiveren! Nochtans had ik dit hier eens op restaurant geproefd en hebben we besloten het thuis te reproduceren. Natuurlijk zouden we geen echte Belgen zijn, mochten we hier geen frietjes bij eten.

Frietjes zonder frituurpan? Ja, wij kunnen dat! Een pot met wat olie in, vervangt onze afwezige keukenhulp. Op deze manier hebben we ook tapas klaargemaakt. En het gebrek aan een netje wordt handig opgelost met een soeplepel. Nooit heb ik er bij stilgestaan hoe multifunctioneel bepaalde zaken zijn. Zo wordt de soeplepel ook gebruik om eitjes in kokend water te laten zakken zodat ze niet meteen springen.

Ook courgettes in gebakken met een omhulsel van beslag passeerde de revue. Een echte aanrader! Al zeg ik het zelf. :) Inclusief lekkere worst. Een groot voordeel aan Spanje, worstjes en vlees zijn hier veel lekkerder dan thuis. Andere kruiden maken soms een wereld van verschil.

Ik zou liegen moest ik beweren dat we enkel successen in de keuken kennen. We hebben een poging gedaan tot het maken van schuimpjes. Nadat Maarten, Elise en ik een halfuur lang (en nee, dat is geen overstatement!) onze armspieren aan het trainen waren tijdens het opkloppen van het eiwit, hebben we onvoldoende suiker toegevoegd. Dit zorgde ervoor dat de schuimpjes er wel mooi uitzagen, maar smaakte naar gekookt eiwit. Dit zullen we zeker opnieuw proberen. Maar dan in België, met een mixer bij de hand.

Nu het warmer wordt, genieten we al eens vaker van wat pasta, tortilla's of slaatjes. Ja, ik wrijf het er graag nog even in dat het weer hier aangenaam en zonnig is. Al hoop ik dat het in België niet te koud is. :)