In mei legt elke vogel een ei!

Dat mag dan wel zo zijn, maar liever niet in de buis die de warme lucht van onze boiler naar buiten begeleidt. Al enkele dagen hoorden Elise en ik dat er een vogel in de buis was gevlogen. Per ongeluk, dachten we eerst. Al vonden we het wel raar dat het de laatste tijd zo "vaak" voorkwam. De eerste keren was het makkelijk de vogel te verjagen, vandaag was dat wel anders. We hebben (eerlijk waar!) een half uur lang op de buis staan kloppen en er mee zitten schudden in de hoop dat de vogel er uit zou gaan.

Onze verbazing werd enkel groter toen we plots een tweede vogel zagen opduiken die zijn best deed om in de buis te duiken. Deze hebben we snel verjaagd door op het raam te slaan. Daarna verder rammelen met de buis in de hoop dat de andere vogel ook zou vertrekken. Eindelijk was hij buiten en meteen sloten we het af met wat zilverpapier. Als tijdelijke oplossing natuurlijk. Elise meldde het probleem telefonisch aan haar ouders. En haar mama kwam met een eenvoudig, maar briljant plan op de proppen! De uitgang bedekken met een kousenbroek. De warme lucht kan ontsnappen en de vogels (hopelijk) niet binnen.

's Avonds werd ons systeem meteen aan de test onderworpen. Ik hoorde nogal veel lawaai en kwam tot de ontdekking dat bij het vallen van de avond, de vogels als bezetenen probeerden binnen te raken in de buis. Ik voelde me haast schuldig voor het afsluiten ervan! Er werd gepikt in de kousenbroek en veel heen en weer gevlogen, maar uiteindelijk gaven ze het toch op. En de kousenbroek? Die is de strijd heelhuids doorgekomen en beschermt onze buis verder tegen indringers. Vogelnestjes, daar heb ik niets op tegen, maar in een boom en niet in onze buis.