Ale & Jandro

Meer over de vissen die gisteren bijna hun intrek namen in ons appartement. Eigenlijk wil ik wel een huisdiertje. Ik vind hamstertjes - met hun wangetjes - zo onnoemelijk schattig, maar de "nee" van Elise klonk niet onderhandelbaar. Vissen dus. Je zou denken dat we onbezonnen zijn, want zomaar een huisdier kopen voor drie maanden is niet verantwoord. Maar vooraleer we echt een vis zouden kopen, hebben we daar toch wel al over nagedacht. Ik had het op voorhand ook al eens gevraagd aan Bélen of zij vissen zou willen en zij vond het geen probleem om zich na onze Erasmus over de vissen te ontfermen. Aangezien ze uiteindelijk naar haar zouden gaan, besloten we dat we de visjes - mochten ze er ooit komen - Ale en Jandro zouden noemen. Dit omdat haar vriend luistert naar de naam Alejandro.

Vandaag heb ik dus nog wat extra research gedaan over vissen. En ja, geloof mij best, ik heb eerst gezorgd dat mijn schoolwerk in orde is. (Echt waar, mama!) Zo heb ik enkele belangrijke teksten vertaald en gelezen voor morgen en de komende week. Helaas heb ik ontdekt dat vissen niet zo simpel zijn. Zo wordt je op gespecialiseerde sites overladen met benodigdheden zoals een voldoende groot aquarium, een verwarmende lamp, een thermometer, iets om de zuurtegraad te meten, een variëteit aan plantjes, een zuurstofblazertje, een zuiveringssysteem en  dan begin ik nog niet over de verschillende kleurtjes stenen en kastelen die zo'n visbokaal kunnen sieren. Makkelijke beslissing: als ik een vis neem, wordt het een goudvis. Deze is gelukkig met een bokaal vol proper water en eenmaal daags een lading voer. Misschien dan toch een klein kasteeltje, als de vis zich een beetje gedraagt tenminste!