Vandaag
was een beetje speciaal. Albert had al op voorhand gevraagd aan iedereen om
eten en drinken te voorzien voor in de klas. Elise en ik hebben ons gewaagd aan
een chocoladecake. Makkelijk zou je denken, maar zonder keukenweegschaal en
passende ovenschalen bleek dit toch een hele uitdaging te zijn. Maar, zoals wij
in Spanje geleerd hebben, zijn er voor problemen ook steeds oplossingen te
vinden. Resultaat? Een geslaagde cake natuurlijk!
Tijdens
de les zelf hebben we België mogen voorstellen aan de andere studenten. Elise
en ik hebben hiervoor een powerpoint opgemaakt (samen met Maarten en Maarten).
Hierin kwamen kort de verschillende elementen aan bod waarvan wij vonden dat ze
eigen waren aan België. Toch wouden we het ook niet te uitgebreid maken zodat
de Spaantjes hun aandacht er niet bij zouden verliezen. Voor Spaantjes is het
simpel. België, dat zijn gaufres, crêpes, chocolade, frietjes en jenever. Voor
allerhande lekkernijen zijn ze duidelijk te vinden!
Natuurlijk
was België niet het enige land dat werd voorgesteld. Zo passeerde bijvoorbeeld
ook Nicaragua, het thuisland van onze leerkracht. Nog andere culturen kwamen
kort aan bod om te concluderen dat we allemaal verschillend zijn, maar
uiteindelijk zijn we allemaal gelijk, we blijven nu eenmaal mensen. Het was een
mooi schouwspel dankzij de inzet van de studenten en natuurlijk waren de hapjes
en drankjes een gezellige afsluiter.
Thuis
hebben we zoals gewoonlijk onze eigen hapjes voorbereid. Toen we naar de winkel
gingen, kon ik het niet weerstaan om een paprika mee te nemen. En denk niet dat
dit weinig is, een volgroeide paprika in Spanje is heel wat groter dan de
kleine dreumessen uit België.
Het plan
was te gaan slapen, maar we hoorden muziek op straat. Snel gingen we op zoek
naar de bron van het geluid! Het bleek een oud radiospelertje te zijn dat deel
uitmaakte van een vreemd schouwspel waarbij maar liefst 54 mensenvoetjes
voorbij aan het schuifelen waren. De reden voor het schuifelen was ons snel
duidelijk, ze droegen een metalen constructie waarop grote zakken rijst lagen.
Een vreemd tafereel! Bélen kon gelukkig voor wat verduidelijking zorgen. De
mensen waren aan het oefenen voor de Semana Santa. Tijdens die week zijn er
processies doorheen heel Spanje waarbij de lijdensweg van Jesus wordt
uitgebeeld aan de hand van taferelen. Deze mensen dragen de constructies waar
de beelden op bevestigd zijn en omdat deze zo zwaar wegen, dragen ze het met
veel mensen tegelijkertijd en wisselen ze ook af. Ik ben alvast nieuwsgierig om
zo'n processie te zien passeren!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten