Concierto de rock!

Een spannende dag! We hadden les vanochtend, maar ik was vooral benieuwd naar het concert van Isaac. Hij had al eerder laten vallen dat zijn bandje (The Game) was gevraagd om op te treden in Algeciras. En hij heeft ons ook meegevraagd. Omdat zijn auto vol zou zitten met instrumenten, konden we niet met hem meerijden, maar zijn zus ging met de bus en vond het prima als we met haar meegingen. Spannend afwachten dus.

Op school kreeg ik minder goed nieuws. Ik had veel werk gestoken in mijn tekening en was er stiekem toch wel een beetje tevreden over. (Het is geen kunst, maar voor mijn eigen capaciteiten vond ik het prima.) En Domingo kwam eens kijken. Bleek dat we de opdracht toch niet volledig hadden begrepen. We mochten niet alle randen doen in alle kleuren stift, zoals het ons beliefde, maar we mochten maar één kleur kiezen voor de randen van de volledige tekening. Verder wou hij ook dat we bij het kleuren zorgden voor overgangen. Dit door op sommige plaatsen vaker over je papier te kleuren. Lap, opnieuw beginnen! Ik had echt een beetje paniek, want ik wist hoeveel tijd ik in de huidige tekening had gestoken en vreesde eigenlijk dat het niet op tijd af zou zijn. Want maandag moest het klaar zijn. Werk voor het weekend dus.

Na school hebben we thuis gegeten en zijn we al vroeg naar het busstation vertrokken. Zoals verwacht, verscheen ook Sara (Isaac zijn zus) last minute. Het was een heel vriendelijk meisje en vertelde veel over zichzelf en over Spanje. Ze vertelde ons dat we ook eens tijd moesten maken om naar Castellar te gaan. Een stadje waar veel kasteeltjes stonden die bewoond waren. Er is ook een zoo waar je sommige dieren kan aanraken en zelfs voederen! Zo had ze zelf een egel vastgehouden en vertelde ze ons dat je sommige slangen mocht aanraken. Ook kon je er vogels vinden die op je arm komen zitten.  Kortom, een toevoeging voor ons to-do lijstje!

Het concert vond plaats op de plaatselijke kunstschool. Ik was echt blij dat ik toch mijn Allstars aanhad, want iedereen was ontzettend gekleed in rock/punk stijl. Had ik dat geweten, ik had nog snel een zwarte t-shirt gekocht en mijn ogen wat donkerder aangezet. Het was een grappige samenstelling van mensen. We waren er redelijk vroeg, dus de sound-check hebben we ook nog kort gezien.

Isaac Carillo Florres

Maar oei, als de zangeres van The Game zou zo blijven zingen, zou ik mij toch wel zorgen maken, het klonk redelijk vals. Ruby van de Kaiser Chiefs klonk nog nooit zo pover. Jammer, want Isaac deed het best goed.

Ik heb echt nog wel genoten van de avond. Het voorprogramma was een rapper. Waarbij ik mij bedacht dat het voor Spanjaarden helemaal niet zo moeilijk moest zijn, aangezien zij van nature al zo snel spreken. Wat ik leuk vond, was dat hij opeens vergezeld werd door twee andere, geschminkte jongens die op het podium verschenen en deels synchroon, deels apart dansten. Ontzettend leuk om te zien!

En toen was het de beurt aan Isaac. Instrumentaal klonk het goed, maar het zanggedeelte liet te wensen over. Nochtans waren er die-hard fans die zich daar niets van aantrokken. Hun playlist vond ik wel leuk, al kende ik niet alle nummers.

Na het optreden zijn we naar een supermarktje geweest waar Isaac en zijn bandleden zich meteen storten op de Milka-chocolade. Grappig om zien. Sara is, samen met haar vrienden, nog met ons teruggewandeld naar de bushalte. Dat was best gezellig. Zeker omdat ze er bleven totdat de bus ook effectief was aangekomen. Eenmaal thuis, zijn we ook stilletjesaan gaan slapen. Tot morgen!