Opstaan in België

Vandaag ben ik gewekt door de regen die op de ruiten aan het tikken was. Meteen kreeg ik het gevoel dat ik terug in België was. Het leek mij zo vreemd dat ze hier in Spanje ook echt regen kennen die met bakken uit de lucht valt. Nochtans is dit niet uitzonderlijk, het regent hier wel vaker. Dat hebben zowel de Spanjaarden als de studenten die er voor ons waren al verteld. En dan nog associëer je Spanje niet met regen. En dan sta je op zo'n dinsdagochtend voor verrassingen.

Vandaag was ook meteen onze tweede lesdag. Voor Art & Plastic kregen we meteen al een eerste taak mee: een volledig blad vullen. We moesten een A4-blad volledig voltekenen en inkleuren. Muy fácil! Volgens Domingo. Maar als je zo naar een leeg blad zit te staren is het toch eerder muy difícil! Gelukkig zei Domingo dat we nog tijd kregen om er aan te werken thuis en dat het volgende lesuur ook voorzien was om de tekening verder af te maken.

Ook Albert van Attention to Diversity had al een taak klaar. Wat het precies inhield was ons niet volledig duidelijk, maar het had alleszins betrekking tot de LOE (de wet). Hij bleef maar herhalen dat het iets te maken had met het leerplatform, maar daar waren we niet veel wijzer uit geraakt. Mede omdat wij nog geen e-mailadres van de school hebben en daar nog niet op kunnen. Desondanks schreven we braafjes op wat we wel begrepen en bleven we even na de les. Onze zorgen werden snel weggewuifd door Albert. De taak is niet voor meteen, dus het was niet belangrijk. Een vaste datum kregen we nog niet.

Flink als ik was, begon ik - eenmaal terug in het appartement - vol goede moed verder te werken aan de taak. Ik heb er echt veel werk in gestoken, maar vond het moeilijk om inspiratie te vinden voor extra tekeningetjes die mijn blad verder konden vullen. Opeens leek een A4-tje de lengte te hebben van een rechte en de breedte van een oneindig lijnstuk. Een woestenij van wit die mij bleef aanstaren, wachtend om gevuld te worden. Achja, langzaam maar zeker kwam er toch beweging in mijn potlood en verschenen er enkele tekeningen op mijn blad.

In de namiddag waren we weer op weg naar school - omdat we thuis geen internet hebben - en merkten we op dat het water op de straten wel heel hoog stond. Wetende dat het gisteren nog volledig droog was, schrok ik daar toch even van. De verklaring bleek echter snel gevonden. Veel afwatering was er niet en als er dan al rioolputjes te vinden waren, stonden ze op de hoogste punten van de straat. Even later staken we over door een plas. Ik dacht dat het op mijn tippen nog wel te doen zou zijn. Niemand had gezien dat die plas een heuse vijver was. Resultaat: natte schoenen en natte sokken! Geen wonder dat we gisteren al zoveel Spanjaarden rond zagen lopen in modieuze regenlaarsjes.

Eenmaal aangekomen op school werkten we toch al aan onze taak voor Diversiteit. Of toch, voor zover we hem begrepen. We zochten op Google Books naar meer informatie over de LOE rond diversiteit. Aangezien we thuis geen internet hebben, bestond het vooral uit copy-pasten. Ons bezoek aan de bieb duurde echter niet lang. Om twee uur hebben ze namelijk siësta en is ook de bieb gesloten. Eenmaal thuis hebben we ons meteen wat comfortabeler aangekleed, want de regen had ons kleren doorweekt.

Vanavond hebben we genoten van de watermeloen. Een beetje raar als het buiten zo'n slecht weer is, maar ik stond er op dat we een volledige watermeloen kochten toen de jongens hier nog waren en natuurlijk was die toen nog niet aangesneden. Met als gevolg dat wij er dan toch ons werk moesten van maken om die ook weg te werken. Ik had de watermeloen in stukjes gesneden. En wonderlijk genoeg. Als je iets in stukjes snijdt, heeft ineens iedereen zin om het op te eten.

Vandaag zijn we ook begonnen met een blunderblad. De eerste aanvulling: Annelien die graag Bakeljauw eet, gevolgd door Elise die ons waarschuwde:"Pas op! Die paal staat hier weer!"