Nooit heb
ik me zo goed kunnen voorstellen hoe mijn eerste schooldag in het eerste
leerjaar gevoeld moet hebben. Zo zenuwachtig was ik om de eerste keer naar de
hogeschool in La Línea te trekken. Rossio Dominguez (onze contactpersoon in
Spanje) had ons wel al eens kort rondgeleid en ons getoond waar de lokalen zijn
die we nodig hadden en waar we de bibliotheek konden vinden, maar dat nam niet
weg dat de professoren, cursussen en mede-studenten ons nog volledig onbekend
waren.
Na
aarzelend door de deur te stappen voor Attention to Diversity, besloten we ons
een plekje te vinden waar we met ons drieën konden zitten. We zaten nog maar
net neer of we werden al terug aangemaand om opnieuw recht te staan. Meer naar
voor schuiven was de boodschap. Dan heb ik mij maar naast twee andere Spaanse
studentes gezet. María zat naast mij en heette me meteen welkom. Hoewel de taal
een kleine barrière vormde, kon ik toch vertellen dat we studentes waren uit
Belgïe en hier drie maanden kwamen studeren. Plus dat we op Valentijn waren
aangekomen en al een appartementje hadden gevonden in de buurt.
María en
haar vriendin reageerden zeer enthousiast en zeiden dat ik steeds bij haar
terecht kon als ik vragen had of iets nodig had. Dat was een uitspraak die ik
nog van veel Spanjaarden zou horen tijdens de eerste dagen. Iedereen was heel
vriendelijk. Ook tijdens de les, als ik iets niet begreep, deden de Spaanse
studenten hun best om het anders te formuleren. Al waren er wel een paar die
ontzettend snel konden praten en dat ook bleven doen ondanks onze verwarde
blikken. Gelukkig konden werd de hoofdzaak vaak ook herhaald door de
leerkracht.
Tijdens
de eerste les werden we ook verwelkomd door de "mama van de klas".
Zij was de eerste studente die zich voorstelde. Het is een oudere dame die
studeert voor kleuteronderwijs. Zelf heeft ze al kleinkinderen van die
leeftijd. Ze heeft ons meteen begroet met een knuffel en een kus op de wang.
Net alsof we familie van haar waren. Ze heeft ons ook gezegd dat we bij haar
steeds terecht kunnen voor gelijk wat en dat ze ons hier in Spanje goed zullen
verzorgen. Na haar hebben enkele andere studenten zich ook voorgesteld en toen
was het ons beurt. We hebben ons kort voorgesteld in het Spaans en kregen ook
een applausje. Het was wel leuk dat Albert (de leerkracht) ons niet als eerste
liet gaan.
Albert, de leerkracht Diversiteit
Domingo, de leerkracht Art
Al bij al
viel de eerste schooldag best mee. Het tweede vak was Art en Plastic. Nu al
mijn favoriet. Niet omdat ik goed kan tekenen, schilderen en dergelijke, maar
vooral omdat ik het graag doe. Domingo is ook een leerkracht die zijn best doet
om uit te leggen wat hij verwacht van zijn studenten. Zijn Engels is niet goed,
maar hij praat traag Spaans als hij iets aan ons uitlegt en als hij voor de
klas vertelt, wordt de essentie geprojecteerd. Op die manier is het voor ons
ook gemakkelijker te begrijpen.
Al bij al
een geruststellende eerste schooldag. Het waren maar twee uurtjes, maar zo lang
super-aandachtig zijn om alles te kunnen verstaan, slorpt wel heel wat energie
op! Tot de volgende!


Geen opmerkingen:
Een reactie posten